Kangoo.pl

Sudarion z Oviedo to starożytna zakrwawiona chusta, czczona od stuleci w Kościele katolickim jako prawdziwa szata pogrzebowa Jezusa. Jedna z najważniejszych relikwii chrześcijaństwa - od ponad 1200 lat przechowywana w katedrze w hiszpańskim mieście Oviedo - wzbudziła ogromne zainteresowanie, gdy naukowcy korzystający z najnowszych metod badawczych odkryli wiele podobieństw między Sudarionem i słynnym Całunem Turyńskim... Janice Bennett prowadzi fascynujące śledztwo, poszukując odpowiedzi na podstawowe pytania. Czym jest owa tajemnicza relikwia? Czy to jest chusta okrywająca głowę Jezusa, opisana w Ewangelii św. Jana? Dlaczego Jan tak szczegółowo opisuje położenie chusty w grobie? I dlaczego "ujrzał i uwierzył"? Nauka zaczyna odsłaniać tajemnice świętej relikwii, rzucając nowe światło na mękę i śmierć Jezusa z Nazaretu.

Pozycja otwiera cykl monografii polskich opactw cysterskich adresowanych do Czytelnika nie oczekującego naukowych tekstów opatrzonych aparatem przypisów, ale książek w przystępny i popularny, ale solidny sposób traktujących tematykę monastycyzmu szarych braci. Autor jest dziennikarzem, ma na koncie szereg tytułów książkowych, publikuje swoje teksty na łamach Gazety Wyborczej. Kluczem do konstrukcji monografii opactwa w Rudach nad górną Odrą był dobór tematów mogących zainteresować każdego badacza cysterskich dziejów, daleko wykraczających po lokalną specyfikę. Mowa więc m.in. o słynnym katalogu magii tajemniczego mnicha Rudolfa. Mający bogatą literaturę fachową średniowieczny manuskrypt, przechowywany niegdyś w bibliotece rudzkiego klasztoru, od ponad 100 lat intryguje etnografów i demonologów, niemieckich i współcześnie polskich. Rudolf bowiem, w trakcie swojej posługi w konfesjonale, spisał zasłyszane pogańskie praktyki magiczne, wplątując w to wątki z mitologii germańskiej.
Autor książki, bazując na najnowszych publikacjach naukowych i źródłach, opisuje ponadto losy tajemniczej fundacji cysterskiej nad Rudą w latach 20. XIII w., historię opactwa, sięga do zagadnień związanych z kultem łaskami słynącej ikony Matki Boskiej Pokornej, opisuje rytuał pogrzebowy mnichów, życie w klauzurze, jej architekturę oraz kościoła. Całość otwiera krótka historia zakonu cystersów, a zamyka rozdział poświęcony skoligaconej z dworem cesarskim w Berlinie rodzinie książąt von Ratibor, która przejęła opactwo po sekularyzacji w 1810 r. Uczyniła ona z Rud swoją siedzibę, zamieniając klasztor w rezydencję możnowładczą - miejsce znane w całej Europie. Gościli tu na polowaniach cesarz Wilhelm II, kanclerz Prus Klodwig von Hohenlohe - brat Wiktora I von Ratibor, liczna szlachta i arystokracja. Jeden z rozdziałów nawiązuje do słynnego epizodu z polskiego września 1939 r., kiedy to w potyczce czołgów niedaleko Modlina zginął książę następca, Wiktor IV von Ratibor.
Atutem książki jest bogaty materiał ilustracyjny, archiwalny i współczesny, w tym m.in. z wnętrz krypt pod pocysterskim kościołem WNMP. Rudy zaliczane są do najciekawszych zabytków województwa śląskiego i południowej Polski. Pozycja zadowoli z pewnością każdego, kto odbywa bądź planuje wędrówki polskim szlakiem cysterskim. Zawiera streszczenia w językach angielskim i niemieckim.

Materiały z sesji naukowej mediewistów, poświęconej badaniom nad człowiekiem w średniowieczu — w kręgu wspólnoty krewniaczej i plemiennej, w relacjach społecznych, np. wobec władzy, w uwikłaniu w procesy historyczne, w aspekcie środowiska, mentalności, przeżyć duchowych itp., na podstawie m.in. literatury pięknej, hagiograficznej, rytuału pogrzebowego, sztuki i źródeł.

Halloween. Winnifreda, partnerka detektywa Johna Justina Mallory`ego, zbladła, a nawet zasłabła. Tak bardzo przejęła się przygotowaniami do najważniejszego (w każdym razie na TYM Manhattanie) święta - pomyślałby detektyw, gdyby nie ślad po ukąszeniu widoczny na jej szyi. W noc, gdy świętują duchy i gobliny, Mallory podążyć musi tropem wampira - zabójcy. W towarzystwie Feliny, dziewczyny-kota, rusza na wyprawę po nocnych klubach i jaskiniach zła, otwierających swoje podwoje tylko tej jednej, wyjątkowej nocy. Po drodze trafią do zakładu pogrzebowego Konrada Koszmarnego, na szczyt Vampire State Building, na doroczny bal zombie oraz do Delikatesów na Wzgórzach, gdzie wampiry sypiają po upojnych nocach. Natkną na kilku dawnych wrogów i przyjaciół oraz całą masę nowych jeszcze dziwaczniejszych mieszkańców TEGO Nowego Jorku. Oczywiście, aby ocalić swoją najlepszą przyjaciółkę przed straszliwym losem, Mallory musi odnaleźć i pokonać 1000-letniego wampira przed świtem. Poprzednie spotkanie z J.J. Mallorym - "Na tropie jednorożca".

Kiedy na tydzień przed świętami Bożego Narodzenia stara Anna Neshov nagle dostaje wylewu i leży na łożu śmierci, jej trzej synowie muszą stawić czoła nie tylko chorobie matki, lecz także własnemu życiu oraz skomplikowanym wzajemnym relacjom (bracia od wielu lat nie mieli ze sobą żadnego kontaktu). Erlend pracuje jako dekorator wystaw sklepowych w Kopenhadze, Margido jest właścicielem małego zakładu pogrzebowego, a najstarszy, 56-letni Tor, prowadzi rodzinne gospodarstwo w Byneset niedaleko Trondheim. Tor jako jedyny z całej trójki, który ma dziecko, córkę Torunn, którą spotkał tylko raz w życiu. Teraz pragnie, aby córka przyjechała poznać babcię, zanim ta umrze.

"Ziemia kłamstw" to powieść o próbie szukania swoich korzeni. pozwalającej dostrzec, że sięgają one znacznie głębiej, niż się sądziło. Opowiada także o niespodziewanym odkryciu takich korzeni, o których istnieniu nie miało się nawet pojęcia.

Ragde jest jedną z najbardziej znanych współczesnych norweskich pisarek. Jej twórczość cieszy się uznaniem zarówno czytelników, jak i krytyków. W Norwegii autorka sprzedała ponad milion egzemplarzy swoich książek. Książka okazała się bestsellerem na świecie, została przetłumaczona na ponad 20 języków. Na jej podstawie powstał także niezwykle popularny serial telewizyjny.

W 2004 roku Anne B. Ragde otrzymała za "Ziemię kłamstw" nagrodę literacką Riksmalsforbundets.
Książka została także uznana przez czasopismo "VG" za najlepsza norweską powieść dekady 1999-2009, a w 2004 roku została uhonorowana Norwegian Language Prize oraz Booksellers' Prize.

Wyjątki z recenzji:
"Doskonale napisana, porywająca i przede wszystkim czarująca książka (...) "Ziemia kłamstw" to jak dotąd najlepsza powieść pisarki".
Terje Stemland

Książka ta nie jest monografią, w każdym razie nie jest monografią typową. Wymiar taksonomiczny ograniczono w niej do niezbędnego minimum, koncentrując się raczej na charakterystyce wewnątrzsystemowej: osadnictwie, obrzędowości pogrzebowej, gospodarce, strukturze społecznej, kontaktach kulturowych, a także na zagadnieniu genezy i etapach rozwoju trzcinieckiego kręgu kulturowego (TKK). Celem pracy nie jest więc dokumentowanie i katalogowanie wszystkich dostępnych informacji archeometrycznych dotyczących wspomnianej struktury kulturowej ani też zaproponowanej jej uniwersalnej systematyki. Chodzi bardziej o uchwycenie i zinterpretowanie pewnych prawidłowości, tendencji, reguł, instytucji, zwyczajów i struktur, które współtworzyły specyfikę życia codziennego i obrzędowego analizowanych społeczności.
Fragment Wstępu

Jest to opowieść o młodej wdowie, która pomimo rozpaczy, powoli odnajduje w sobie radość życia i na nowo uczy się kochać. Mąż Babette - Fritz - zginął nieoczekiwanie w wypadku samochodowym na Bali. Po egzotycznej ceremonii pogrzebowej na wyspie Babette wraca do Niemiec, do samotnej szarej codzienności. Jej ulubionym miejscem spacerów staje się pobliski cmentarz, gdzie po pewnym czasie nawiązuje znajomość z Thomasem, anestezjologiem po trudnym rozwodzie. Wdowa zrzuca żałobną czerń, i w prowadzonym przez parę homoseksualistów butiku kupuje tytułową niebieską sukienkę, dzięki której przeistacza się na powrót w atrakcyjną kobietę. Alfred - projektant sukienki - zapewnia, że odmieni ona jej życie. Jakiś czas potem Alfred umiera na raka, a jego partner - Florian - odnajduje Babette. Ból po stracie ukochanych osób zbliża tych dwoje; zamieszkują razem i wspólnie uczą się radzić sobie w nowym życiu, tym bardziej, że związek Babette i Thomasa przechodzi kryzys. Ostateczne ukojenie i widoki na przyszłość Babette i Florian znajdą w Meksyku, dokąd pojadą na obchody Święta Zmarłych. Dorrie, która w 1996 roku sama straciła męża, pisze o tak trudnych sprawach jak śmierć i rozpacz po stracie bliskiej osoby z delikatnością i wyczuciem, bez zbytniego dramatyzowania. Dominuje tu nastrój melancholii zabarwionej humorem, a dodatkowe zalety to obrazowy język, wiele opisów egzotycznych miejsc, barwnych strojów i symbolicznych scen.

Natuzza, santa subito! Wciąż żywe jest wspomnienie tego chóru głosów rozlegających się spontanicznie spośród tłumu podczas uroczystości pogrzebowych w Paravati 3 listopada 2009 roku. Tysiące osób czekało długie godziny w strugach deszczu, aby pożegnać jedną kobietę, ubogą, lecz hojnie obdarzającą miłością wszystkich, którą wszyscy nauczyli się nazywać mamą.

Natuzza Evolo – matka dla rodziny, troskliwa babcia, bez reszty oddana Bogu i przez to całkowicie poświęcona życiu w służbie bliźnim. Cierpliwe znosiła wielkopostne cierpienia i stygmaty, które łączyły ją z Chrystusem dźwigającym krzyż. Podczas nadprzyrodzonych wizji rozmawiała z przebywającymi w raju bądź w czyśćcu duszami zmarłych, z aniołami, a przede wszystkim z Jezusem i Maryją. Do ostatnich dni w prosty sposób przeżywała swoje mistyczne powołanie, które zrównuje ją z nadzwyczajnymi postaciami naszych czasów.

Bagdad Cafe.
Gdzieś na skraju pustyni Mojave, gdzieś między Las Vegas a Disneylandem para niemieckich turystów w średnim wieku sprzecza się i rozstaje. W ten właśnie sposób poznajemy jedną z głównych bohaterek tej niezwykłej opowieści o zwykłych ludziach – pulchną Jasmine, skrępowaną gorsetem i konwenansami Europejkę. Kobieta dociera do tytułowego zapomnianego motelu „Bagdad Cafe” prowadzonego przez wyzwoloną murzynkę Brendę.
Rok produkcji: 1987

Cukiereczek.
Fabularny debiut Percy’ego Adlona. Marianne (Marianne Sagebrecht) dobiega czterdziestki i raczej nie mogłaby pochwalić się jakimś szczególnym życiowym sukcesem. Pracuje w zakładzie pogrzebowym, jest samotna, nieszczęśliwa i znudzona, a do tego wszystkiego puszysta, w czym upatruje przyczynę swych porażek w relacjach z mężczyznami. Taki początek nie zwiastuje komedii, a jednak… Marianne zakochuje się, a uczucie dodaje jej skrzydeł.
Rok produkcji: 1984

Rozalka idzie na zakupy.
Rozalka jest przykładną matką siedmiorga dzieci. Ray jest szczęśliwy u boku swej jowialnej połowicy, która w prowadzeniu domu nie ma sobie równych. Małżeńska miłość kwitnie, zwłaszcza wieczorami, gdy oboje mogą wreszcie odpocząć i powygłupiać się przed telewizorem, odgrywając scenki z ulubionych reklam. Rosalię charakteryzuje jeszcze jedna cecha – bardzo trudno oprzeć się jej różnego rodzaju pokusom, zwłaszcza tym konsumpcyjnym, a więc gdy nadarza się okazja, aby podnieść standard życia rodziny na zdecydowanie wyższy poziom, kobieta nie musi zastanawiać się długo.
Rok produkcji: 1989