Kategoria: Beletrystyka / Literatura polska
na stroje kÄ
pielowe. I ta oszczÄdnoĹÄ bardzo mu siÄ podobaĹa,
choÄ nie w kaĹźdym wydaniu. Do mnie lepiĹa siÄ jakaĹ nowa.
PrzyjechaĹa...
Pełen opis produktu 'HermaĹce' »
HermaĹce to wspĂłĹczesna wieĹ zagubiona gdzieĹ w Polsce. Rytm
Ĺźycia wyznaczajÄ
w niej powtarzajÄ
ce siÄ wizyty w koĹciele,
gospodzie i oĹrodku leczenia uzaleĹźnieĹ (kolejnoĹÄ dowolna). W
tym rytuale uczestniczy takĹźe gĹĂłwny bohater powieĹci, niejaki
ZĹotowski, ktĂłry choÄ dobiega trzydziestki, to wciÄ
Ĺź Ĺźyje na
garnuszku rodzicĂłw. Bezrobotny mÄĹźczyzna postanawia zostaÄ
literatem i zabiera siÄ do pracy z zapaĹem godnym lepszej sprawy.
PrĂłbuje dojĹÄ, dlaczego spaliĹa siÄ pani Mela, i wyjaĹnia, co
wĹaĹciwie w zdominowanej przez mÄĹźczyzn spoĹecznoĹci robi
Stowarzyszenie WdĂłw. Snuta przez niego opowieĹÄ to obraz
hermaĹskich obyczajĂłw, z ktĂłrych oprĂłcz picia wĂłdki naleĹźy
wymieniÄ takĹźe odwieczne kĹĂłtnie rzÄ
dzÄ
cych niepodzielnie we
wsi ksiÄdza i doktora.
HermaĹce nie sÄ
ani kolejnym smutnym traktatem o popegeerowskiej
wsi, ani idyllicznym obrazkiem polskiej prowincji. To peĹna humoru
powieĹÄ o ludziach z krwi i koĹci, ktĂłrzy codziennie muszÄ
zmagaÄ siÄ z trudnÄ
rzeczywistoĹciÄ
. Barbara Kosmowska ma
wyjÄ
tkowy talent do tworzenia co prawda niejednoznacznych
moralnie, ale za to sympatycznych postaci. MiÄdzy kozetkÄ
a
ambonÄ
toczy siÄ zwyczajne Ĺźycie - zawiÄ
zujÄ
siÄ przyjaĹşnie,
zaczynajÄ
i koĹczÄ
zwiÄ
zki, chĹopcy paĹÄtajÄ
siÄ po
okolicy w poszukiwaniu zaczepki, a dziewczyny prĂłbujÄ
zĹapaÄ
mÄĹźa. Kosmowska w dowcipny sposĂłb przemyca socjologicznÄ
i
psychologicznÄ
prawdÄ.
Turystki smaĹźyĹy siÄ nad jeziorem niczym skwarki z Kubiewowego
prosiÄcia. Edek zauwaĹźyĹ, Ĺźe coraz mniej materiaĹu zuĹźywajÄ
w fabrykach na stroje kÄ
pielowe. I ta oszczÄdnoĹÄ bardzo mu
siÄ podobaĹa, choÄ nie w kaĹźdym wydaniu. Do mnie lepiĹa siÄ
jakaĹ nowa. PrzyjechaĹa z duĹźego miasta. Blada, chuda, do
kobiety maĹo podobna. W dodatku mocna w gÄbie. No i niedelikatna,
gdyĹź juĹź na poczÄ
tku wykpiĹa mnie za elegancki bajer, na ktĂłry
prĂłbowaĹem jÄ
wyrwaÄ.
(fragment)
Kosmowska oparĹa swojÄ
powieĹÄ na kilku waĹźnych dla polskiej
prozy wzorcach, zadaĹa pytanie o moĹźliwoĹci literatury
spoĹecznej, psychologicznej, gĹÄboko zwiÄ
zanej z czĹowiekiem
â ale w wersji pop.
Marta Cuber
Czytanie Kosmowskiej jest czystÄ
przyjemnoĹciÄ
.
âGĹos KoszaliĹskiâ
Barbara Kosmowska (ur. 1958) - pisarka i poetka, absolwentka
polonistyki. DebiutowaĹa jeszcze jako licealistka, w latach
osiemdziesiÄ
tych zdobywaĹa liczne nagrody w konkursach
poetyckich. Jej pierwsza powieĹÄ - GĹodna kotka - trafiĹa na
pĂłĹki ksiÄgarĹ w 2000 roku. Wydany rok później Teren prywatny
wygraĹ konkurs âDziennik polskiej Bridget Jonesâ Wydawnictwa
Zysk i S-ka i znalazĹ siÄ na liĹcie bestsellerĂłw
âRzeczpospolitejâ. Kolejne ksiÄ
Ĺźki: Prowincja (2002), Gobelin
(2002), W gĂłrÄ rzeki (2003), Niebieski autobus (2004) cieszyĹy
siÄ nie mniejszÄ
popularnoĹciÄ
. Kosmowska opublikowaĹa takĹźe
utwory dla dzieci i mĹodzieĹźy - Buba (2002) i MyĹlniki (2005).
HermaĹce to jej najnowsza powieĹÄ.
Literacka.pl http://literacka.pl/