WspĂłĹczesnoĹÄ wymaga od nas bycia w doskonaĹej formie przez
caĹy czas. Ĺťyjemy co raz intensywniej i szybciej. Stawiamy sobie
co raz wiÄksze wymagania. I co raz czÄĹciej nie dajemy rady. Nie
mamy czasu na odpoczynek, relaks, chwilÄ zadumy czy marzeĹ.
Ĺťycie w peĹnym pÄdzie, ciÄ
gle na najwyĹźszych obrotach
skutkuje, niestety, i fizycznym i psychicznym zmÄczeniem. Stres.
ZniechÄcenie. Apatia. Melancholia. Depresja. Proza Ĺźycia. Szara
rzeczywistoĹÄ. KĹopoty z trawieniem. Problemy z zasypianiem.
Niespokojny sen. Brak siĹ. To twoja codziennoĹÄ? Dodaj sobie
siĹ. Dodaj radoĹci i kolorĂłw swemu Ĺźyciu. RoĹlinny suplement
diety dostarczajÄ
cy organizmowi rozawin, ktĂłre wspomagajÄ
pracÄ
ukĹadu nerwowego. AktywizujÄ
naturalne siĹy organizmu dziÄki
czemu lepiej znosimy dĹugotrwaĹy wysiĹek i nadmierne
przeciÄ
Ĺźenie obowiÄ
zkami – jedne z najbardziej stresogennych
czynnikĂłw. UĹatwiajÄ
odprÄĹźenie i relaks, pomagajÄ
nabraÄ
dystansu do otaczajÄ
cej rzeczywistoĹci. ZĹoty korzeĹ nadaje
jasnych barw codziennym obowiÄ
zkom. ZĹoty korzeĹ – inne
nazwy:
Arktyczny korzeĹ lub Róşeniec gĂłrski (Ĺac.Rhodiola rosea).
ZĹoty korzeĹ - wystÄpowanie
ZĹoty korzeĹ to sinozielona bylina z rodziny gruboszowatych
(Crassulaceae), wystÄpujÄ
cÄ
na ogromnym obszarze Eurazji i
Ameryki PĂłĹnocnej, w polarnej tundrze i wysokich gĂłrach.
PoczÄ
wszy od zachodniej Europy - Pireneje, Wogezy i Alpy, poprzez
Karpaty, pĂłĹwysep Kola, SyberiÄ, Daleki WschĂłd Rosji -
Kamczatka, Sachalin, a koĹczÄ
c na Alasce. W Polsce roĹnie w
Sudetach, Tatrach i Bieszczadach, tylko na terenie parkĂłw
narodowych. W polskiej czÄĹci BieszczadĂłw róşeniec gĂłrski
jest bardzo rzadki. ZĹoty korzeĹ - charakterystyka
Surowcem leczniczym róşeĹca jest kĹÄ
cze z korzeniami.
Delikatne usuniÄcie zewnÄtrznej, brunatnej warstwy skĂłrki
odsĹania şóĹtocytrynowÄ
barwÄ kĹÄ
cza, ktĂłrÄ
niektĂłrzy
okreĹlajÄ
jako "kolor starego zĹota". Prawdopodobnie stÄ
d
pochodzi ludowa rosyjska nazwa róşeĹca ,,zĹoty korzeĹ"
(zoĹotoj koreĹ). Ma specyficzny zapach, przypominajÄ
cy woĹ
kwiatĂłw róşy. Rhodiola Rosea ( zĹoty korzeĹ lub Arktyczny
korzeĹ) zostaĹa uznana przez rosyjskich badaczy za adaptogen, ze
wzglÄdu na zdolnoĹÄ zwiÄkszania odpornoĹci na róşnego
rodzaju stres chemiczny, biologiczny, fizyczny. PopularnoĹÄ w
tradycyjnych systemach zioĹolecznictwa wschodniej Europy i Azji
zyskaĹa sobie dziÄki temu, Ĺźe skutecznie zwiÄksza wydolnoĹÄ
organizmu, poprawia jakoĹÄ snu, usuwa zmÄczenie, zapobiega
chorobie wysokoĹciowej, pomaga w depresji. ZĹoty korzeĹ -
tradycyjne zasosowanie
W tradycyjnej medycynie ludowej uĹźywano Rhodioli aby zwiÄkszyÄ
wydolnoĹÄ fizycznÄ
, produktywnoĹÄ, dĹugowiecznoĹÄ,
odpornoĹÄ na chorobÄ wysokoĹciowÄ
, leczyÄ zmÄczenie,
depresje, anemiÄ , niepĹodnoĹÄ, dolegliwoĹci
ĹźoĹÄ
dkowo-jelitowe, infekcje i zaburzenia ukĹadu nerwowego. W
gĂłrskich wioskach Syberii bukiet korzeni Rhodioli wciÄ
Ĺź daje
siÄ nowoĹźeĹcom aby zwiÄkszyÄ ich pĹodnoĹÄ i zapewniÄ
narodziny zdrowych dzieci. W Azji Ĺrodkowej herbata przyrzÄ
dzona
z Rhodioli byĹa najskuteczniejszym sposobem na przeziÄbienie i
grypÄ w czasie srogich azjatyckich zim. Lekarze w Mongolii
przepisywali jÄ
na gruĹşlicÄ i raka. Przez wieki tylko
czĹonkowie rodzin tubylczych wiedzieli gdzie zbieraÄ dziko
rosnÄ
cy “ZĹoty korzeĹ” i znali metody jego ekstracji.
MieszkaĹcy Syberii potajemnie przewozili RhodiolÄ sobie znanymi
szlakami w gĂłry Kaukazu gdzie wymienianÄ
RhodiolÄ na gruziĹskie
wina, owoce, czosnek i miĂłd. ChiĹscy wĹadcy wysyĹali ekspedycje
na SyberiÄ aby sprowadziÄ “ZĹoty korzeĹ” jako skĹadnik
leczniczych preparatĂłw. Linneusz Karol, Carolus Linnaeus,
(1707-1778), szwedzki botanik, lekarz, jeden z najwybitniejszych
przyrodnikĂłw pisaĹ o Rhodioli jako o Ĺrodku ĹciÄ
gajÄ
cym
polecanym w leczeniu przepukliny, obfitych upĹawĂłw, histerii i
bĂłlĂłw gĹowy. W 1755 RhodiolÄ wprowadzono do pierwszej
szwedzkiej farmakopei.
Wikingowie uĹźywali tego zioĹa aby zwiÄkszyÄ swojÄ
siĹÄ
fizycznÄ
i wytrzymaĹoĹÄ. Naukowcy niemieccy opisywali korzyĹci
stosowania tego zioĹa w bĂłlach gĹowy, szkorbucie, hemoroidach,
jako Ĺrodek stymulujÄ
cy i przeciwzapalny.
W 1961 C.V. Krylow rosyjski botanik i taksonomista na wydziale
botaniki w nowosybirskim oddziale Rosyjskiej Akademii Nauk
poprowadziĹ ekspedycje do tajgi w gĂłrach AĹtaju na poĹudniu
Syberii gdzie zlokalizowaĹ i zidentyfikowaĹ “ZĹoty korzeĹ” jako
Rhodiola rosea. WyciÄ
gi z Rhodioli zawieraĹy silne adaptogeny.
Badania wykazaĹy, Ĺźe ma ona zdolnoĹÄ ochrony zwierzÄ
t i ludzi
przed fizycznym i umysĹowym stresem, toksynami i zimnem.
Poszukiwanie nowych lekĂłw na choroby takie jak rak, choroba
popromienna czy zwiÄkszanie wydolnoĹci fizycznej i psychicznej
doprowadziĹo do odkrycia grupy fenylopropanoidĂłw
charakterystycznych dla gatunku Rhodiola rosea. ZĹoty korzeĹ -
zwiÄ
zki czynne
Lista substancji czynnych, warunkujÄ
cych dziaĹanie lecznicze
róşeĹca w miarÄ upĹywu czasu znacznie siÄ wydĹuĹźyĹa.
Jeszcze kilkanaĹcie lat temu, do substancji czynnych zaliczano
jedynie fenoloalkohol, p-tyrozol i glikozydy salidrozydu (zwane
takĹźe rodiolozydem). Obecnie za zwiÄ
zki czynne uwaĹźane sÄ
takĹźe zwiÄ
zki fenolowe - glikozydy alkoholu trans-cynamonowego:
rozawin (ok. 2% zawartoĹci w surowcu), rozarin i rozin. Dalej
flawonolignan, rodiolin i 10 róşnych flawonoidów, z których w
znaczniejszych iloĹciach znajdujÄ
siÄ dwa glikozydy herbacetyny,
jednak ich iloĹÄ jest kilkadziesiÄ
t razy mniejsza niĹź
glikozydĂłw alkoholu cynamonowego i salidrozydu. NastÄpnie
fenolokwasy - kawowy, chlorogenowy, ferulowy, a gĹĂłwnie galusowy.
Kwasy organiczne - bursztynowy, cytrynowy, jabĹkowy, szczawiowy.
Poza wymienionymi w kĹÄ
czach róşeĹca znaleziono takĹźe
tĹuszcze, wosk, cukry glukozÄ i sacharozÄ oraz duĹźe iloĹci
garbnikĂłw (15 do 20%). TakĹźe antrachinony, oksykumaryny, olejek
eteryczny (do 5%).WĹaĹciwoĹci adaptogenne przypisywane sÄ
Rhodioli dziÄki obecnoĹci p-tyrozolu, salidrozydĂłw . Rozawin
jest skĹadnikiem wg. ktĂłrego dokonuje siÄ standaryzacji
wyciÄ
gĂłw z rhodioli. ZĹoty korzeĹ - mechanizm
dziaĹania
Adaptogeny to substancje naturalnego pochodzenia zwiÄkszajÄ
ce
zdolnoĹÄ organizmu do przystosowywania siÄ. Badania nad ich
wpĹywem na zdrowie sÄ
prowadzone od lat czterdziestych w Rosji i
Skandynawii, a tradycyjna medycyna chiĹska wykorzystuje je od
tysiÄcy lat. Pozyskuje siÄ je z niektĂłrych roĹlin. Najbardziej
znanÄ
z nich jest ĹźeĹ-szeĹ, ale istnieje wiele innych o rĂłwnie
skutecznym lub nawet silniejszym dziaĹaniu. NaleĹźy do nich
Rhodiola rosea .Adaptogenne wĹaĹciwoĹci, dziaĹanie ochronne na
ukĹad sercowo pĹucny i oddziaĹywanie na CUN sÄ
przypisywane
gĹĂłwnie zdolnoĹciom rhodioli wpĹywania na poziom i aktywnoĹÄ
biogennych monoamin takich jak serotonina, dopamina i norepinefryna
( noradrenalina) w korze mĂłzgowej, podwzgĂłrzu, pniu mĂłzgowym.
Zmiany w poziomach monoamin wynikajÄ
z hamowania aktywnoĹci
enzymĂłw odpowiedzialnych za degradacjÄ monoamin i umoĹźliwianie
transportu neurotransmiterĂłw w mĂłzgu. Rodiolozydy zmniejszajÄ
czuĹoĹÄ osi podwzgĂłrze-przysadka (regulujÄ
cej syntezÄ
kortyzolu) oraz przeciwdziaĹajÄ
, wywoĹanemu przez stres,
zmniejszeniu wydzielania dopaminy i noradrenaliny w mĂłzgu.
ModulujÄ
takĹźe syntezÄ endorfin - naszych wĹasnych poprawiaczy
nastroju - zwiÄkszajÄ
c ich wydzielanie podstawowe(beta-endorfiny,
powodujÄ
c zmniejszenie wraĹźliwoĹci na bĂłl, mogÄ
chroniÄ
ustrĂłj przed nadmiernym reagowaniem na bodĹşce stresowe) .
Wszystkie te zmiany majÄ
korzystny wpĹyw na nastrĂłj. ZĹoty
korzeĹ - badania , zastosowanieCiÄ
gĹy stres
W teĹcie wytrzymaĹoĹciowym podanie wyciÄ
gu rhodioli
zwiÄkszyĹo czas pĹywania szczurĂłw do 159%. Kiedy szczury,
ktĂłrym podano rhodiolÄ wystawione zostaĹy na dziaĹanie nie
specyficznych czynnikĂłw stresogennych przez 4 godziny, to
oczekiwany wzrost poziomu beta-endorfin nie byĹ znaczny lub w
ogĂłle go nie zaobserwowano co pozwoliĹo badaczom wyciÄ
gnÄ
Ä
wniosek, Ĺźe charakterystyczne zakĹĂłcenia wywoĹane stresem osi
podwzgĂłrze-przysadka-nadnercza mogÄ
byÄ zredukowane lub moĹźna
im zupeĹnie zapobiec poprzez suplementacjÄ rhodiolÄ
.
Sugeruje siÄ takĹźe , Ĺźe ta roĹlina ma duĹźe zastosowanie w
terapii stanĂłw astenicznych spadek wydolnoĹci pracy, zaburzenia
snu, brak apetytu, draĹźliwoĹÄ, nadciĹnienie, bĂłle gĹowy,
zmÄczenie) wynikajÄ
cych z intensywnego wysiĹku fizycznego lub
intelektualnego, grypy czy innych infekcji wirusowych, czy innych
chorĂłb. Suplementacja rhodiolÄ
takĹźe korzystnie wpĹywaĹa na
zmÄczenie i wydolnoĹÄ umysĹowÄ
lekarzy w ciÄ
gu pierwszych
dwĂłch tygodni dyĹźurĂłw nocnych.
Studenci przyjmujÄ
cy standaryzowany wyciÄ
g z rhodioli wykazali
znaczÄ
cÄ
poprawÄ w sprawnoĹci fizycznej, funkcjach
psychomotorycznych, wydolnoĹci umysĹowej i ogĂłlnym dobrym
samopoczuciu. Studenci przyjmujÄ
cy wyciÄ
g z rhodioli takĹźe
zanotowali statystycznie znaczÄ
cÄ
redykcjÄ zmÄczenia
umysĹowego, poprawÄ snu, zmniejszonÄ
potrzebÄ snu, wiÄkszÄ
stabilnoĹÄ nastrojĂłw i wiÄkszÄ
motywacjÄ do nauki.
PrzeciÄtne wyniki egzaminĂłw pomiÄdzy studentami otrzymujÄ
cymi
rhodiolÄ i grupÄ
placebo byĹy nastÄpujÄ
ce odpowiednio w
kolejnoĹci : 3.47 i 3.20 . Nowotwory
Wszystkie badania przeciwnowotworowe z uĹźyciem rhodioli byĹy
prowadzone na zwierzÄtach. W tych modelach podawanie rhodioli
powodowaĹo zahamowanie rozwoju nowotworu i zmniejszonÄ
metastazÄ
u szczurĂłw, ktĂłrym wszczepiono rak gruczoĹowy lity Ehrlicha,
miÄsak limfatyczny Plissa i przeszczepione nowotwory pĹuc
pochodzenia nabĹonkowego. ĹÄ
czenie wyciÄ
gu z rhodioli z
cyclophosphamide ( czynnik przeciwnowotworowy) w zwierzÄcych
modelach nowotworowych wykazaĹo wiÄkszÄ
skutecznoĹÄ
przeciwnowotworowej i przeciwprzerzutowej terapi lekowej, jak
rĂłwnieĹź zmniejszonÄ
toksycznoĹÄ stosowanych lekĂłw. Wyniki
badaĹ na zwierzÄtach stwierdzajÄ
, Ĺźe dodatek wyciÄ
gu z
rhodioli do Adriamycyny zwiÄkszyĹo hamowanie szerzenia siÄ
nowotworu w porĂłwnaniu z dziaĹaniem samej Adriamycyny.
Odchudzanie
Badania w BuĹgarii wykazaĹy przyjmowanie rhodioli aktywizuje
lipazÄ hormonowraĹźliwÄ
, ktĂłra odgrywa kluczowÄ
rolÄ w
rozkĹadzie tĹuszczu nagromadzonego w tkance tĹuszczowej.
WczeĹniejsze badania w Rosji wykazaĹy, Ĺźe poĹÄ
czenie rhodioli
z Äwiczeniami fizycznymi moĹźe skutecznie aktywowaÄ lipazÄ
tkanki tĹuszczowej, powodujÄ
c rozpad nagromadzonego tĹuszczu.
Badania kliniiczne w Gruzji wykazaĹy, Ĺźe przyjmowanie wyciÄ
gu z
rhodioli przez osoby z nadwagÄ
spowodowaĹo redukcjÄ masy ciaĹa
o 11%, w grupie kontrolnej zmiana wagi byĹa nieznaczna. Badania w
BuĹgarii wykazaĹy szczegĂłĹowy mechanizm redukcji wagi przy
stosowaniu wyciÄ
gu z rhodioli. Nagromadzony tĹuszcz jest spalany
dziÄki dziaĹaniu enzymu lipazy hormonowraĹźliwej, jest to inny
rodzaj lipazy niĹź lipaza wydzielana przez trzustkÄ. Naukowcy
szukali substancji, ktĂłra mogĹaby aktywizowaÄ lipazÄ
hormonowraĹźliwÄ
, tÄ
szczegĂłlnÄ
wĹaĹciwoĹÄ odkryto w
Rhodioli. BuĹgarscy naukowcy wykazal , Ĺźe Rhodiola ststymuluje
biosyntezÄ hormonĂłw – epinefryny, norepinefryny i hormonĂłw
adrenokortykotropowych, hormony te aktywizujÄ
cAMP w tkance
Ĺuszczowej, zwiÄkszony poziom cAMP z kolei aktywizuje lipazÄ
hormonowraĹźliwÄ
, ktĂłra odgrywa kluczowÄ
rolÄ w rozkĹadaniu
tĹuszczu nagromadzonego w tkance tĹuszczowej. Kwasy tĹuszczowe
powstaĹe w wyniku rozpadu tkanki tĹuszczowej uwalniane sÄ
do
krwioobiegu i transportowane sÄ
do mitochondriĂłw gdzie w wyniku
spalania powstaje energia. Libido
Od wiekĂłw znano RhodiolÄ jako stymulant, ktĂłry czÄsto pojawiaĹ
siÄ jako skĹadnik wielu ludowych“napojĂłw miĹosnych”. Legendarny
ukraiĹski ksiÄ
ĹźÄ Danila Galicki w XIII wieku , ktĂłry znany
byĹ ze swoich miĹosnych wyczynĂłw, zwykĹ mĂłwiÄ , Ĺźe czerpaĹ
siĹÄ ze “ZĹotego Korzenia” czyli Rhodioli . NapĂłj ten byĹ w
postaci alkoholowej nalewki, ktĂłrej ĹyĹźeczkÄ wypijano po
posiĹku i w przeciÄ
gu 2-3 tygodniu zarĂłwno u kobiet jak i u
mÄĹźczyzn przynosiĹo to wymierne rezultaty. Dodatek
BIOPERINE.
Bioperina ma znaczÄ
cy wpĹyw na mechanizmy przy pomocy, ktĂłrych
organizm kontroluje dostÄpnoĹÄ skĹadnikĂłw odĹźywczychi innych
substancji do komĂłrek, czyli mĂłwiÄ
c inaczej Bioperina korzystnie
wpĹywa na przyswajalnoĹÄ substancji odĹźywczych, witamin i
skĹadnikĂłw mineralnych, tym samym zwiÄksza siĹÄ dziaĹania
suplementĂłw diety, do ktĂłrych jest dodawana.
Bioperina to standaryzowany wyciÄ
g otrzymywany z owocu pieprzu
czarnego (Piper nigrum) lub z owocĂłw pieprzu dĹugiego (Piper
longum). WyciÄ
g zawiera 95 % piperiny (substancji czynnej
wystÄpujÄ
cej w owocach), ktĂłra moĹźe byÄ aplikowana ĹÄ
cznie z
róşnorodnymi substancjami odĹźywczymi sprzyjajÄ
cymi zdrowiu
czĹowieka. Bioperina posiada zdolnoĹÄ zwiÄkszania absorpcji
róşnych uzupeĹniajÄ
cych substancji odĹźywczych w istotny
sposĂłb, dziÄki czemu wpĹywa na wzrost ich biodostÄpnoĹci.
Bioperina jest jedynÄ
formÄ
piperiny jaka uzyskaĹa patent za
zdolnoĹÄ zwiÄkszania bioprzyswajalnoĹci skĹadnikĂłw
odĹźywczych, jest jedynÄ
formÄ
piperiny, ktĂłra przeszĹa badania
kliniczne w USA potwierdzajÄ
ce jej bezpieczeĹstwo i skutecznoĹÄ
dziaĹania w suplementach diety.
Jak dziaĹa Bioperina. Proces metaboliczny odpowiedzialny za
wytwarzanie energii na poziomie komĂłrkowym w ludzkim organizmie
jest nazywany termogenezÄ
. Termogeneza jest identyfikowana
gĹĂłwnie jako czynnik odgrywajÄ
cy kluczowÄ
rolÄ w utrzymywaniu
tempa spalania tĹuszczu w organizmie, ale jest ona rĂłwnieĹź
okreĹlana jako proces odgrywajÄ
cy integralnÄ
rolÄ w
przyswajaniu poĹźywienia oraz substancji odĹźywczych, ktĂłre
konsumujemy na co dzieĹ. Termogeneza uruchamia mechanizmy
zwiÄ
zane z trawieniem oraz procesem wchĹaniania przebiegajÄ
cym w
przewodzie pokarmowym. Bioperina jako opatentowana forma piperiny
usprawnia naturalnÄ
termogenicznÄ
aktywnoĹÄ organizmu skÄ
d
pochodzi jej okreĹlenie Thermonutrient® - substancja
zwiÄkszajÄ
ca termogenezÄ. Badania kliniczne.
Subtelne ale silne wĹaĹciwoĹci Bioperiny zostaĹy zmierzone w
badaniach klinicznych przeprowadzonych na grupie zdrowych
wolontariuszy w USA. W badaniach tych mierzono poziom przyswajania
3 substancji naleĹźÄ
cych do odrÄbnych kategorii:
- substancji rozpuszczalnych w tĹuszczach (beta karoten);
- substancji rozpuszczalnych w wodzie (witamina B6);
- substancji naleĹźÄ
cych do grupy zwiÄ
zkĂłw mineralnych
(selenometionina);
- przy udziale bioperiny i bez jej udziaĹu (grupa
kontrolna);
StopieĹ przyswajania beta karotenu, witaminy B6 i selenometioniny
w przewodzie pokarmowym okreĹlono mierzÄ
c poziom badanych
substancji we krwi. PorĂłwnujÄ
c wyniki uzyskane w obu grupach:
kontrolnej – gdzie wolontariuszom podawano substancje odĹźywcze bez
bioperiny oraz grupie, w ktĂłrej podawano je ĹÄ
cznie z
bioperinÄ
, stwierdzono istotny wzrost przyswajalnoĹci substancji
odĹźywczych. Poziom absorpcji selenometioniny wzrĂłsĹ o 30 %,
beta-karotenu o 60%, witaminy B6 nieco powyĹźej 60%. We wszystkich
badaniach zastosowano dawkÄ bioperiny rĂłwnÄ
5mg. Znak towarowy
Bioperine jest wĹasnoĹciÄ
firmy Sabinsa Corporation.