Kangoo.pl

Książka zawiera 23 studia i szkice odzwierciedlające złożone i różnorodne formy społecznego, kulturalnego i politycznego organizowania się kobiet w II Rzeczypospolitej i czasach PRL. Autorzy analizują stowarzyszenia, związki zawodowe, partie polityczne, zrzeszenia spółdzielcze itd., zarówno zdominowane przez mężczyzn, jak i ekskluzywnie kobiece. W bardzo wielu przypadkach konstatują skuteczne próby podporządkowania ich sobie przez elity władzy i narzucenia im dominujących ideologii.

Ideą gry jest zdejmowanie drewnianych klocków z talerza leżącego na korkowej kuli, starając się przy tym, aby talerz nie zsunął się z kuli i z niej nie spadł. Zwycięzcą zostaje gracz, który zbierze najwięcej klocków.

Rozgrywka przebiega w kierunku zgodnym z kierunkiem ruchu wskazówek zegara. Gracz podczas swojej tury stara się zdjąć klocek z drewnianego talerza, nie dotykając przy tym samego talerza. Jeżeli gracz zechce, może w jednym swoim ruchu zdjąć dwa klocki, stojące jeden na drugim. Klocki powinny być zdejmowane bardzo ostrożnie, bo w przeciwnym wypadku talerz zbyt mocno się przechyli
i wszystkie klocki zjadą z jego powierzchni. Gracz podczas swojej tury ma tylko jeden ruch, później kolejka przechodzi dalej. Grający, zdjęte klocki układają przed sobą – są to klocki zdobyte. Gracze otrzymują po jednym punkcie za każdy zdobyty klocek.


Do gry nie jest wymagana znajomość języka obcego, a szybkie poznanie reguł gry umożliwi Ci dołączona polska instrukcja.

PUDEŁKO ZAWIERA:
1 drewniany talerz
około 25 drewnianych klocków
1 podstawa
1 korkowa kula
instrukcja

Każdy z graczy otrzymuje cztery karty, które kładzie zakryte przed sobą – jedna obok drugiej. W talii znajdują się karty o wartościach 0-8 oraz trzy rodzaje kart specjalnych. Podczas rozgrywki gracze starają się zbierać karty o niskich wartościach, usiłując jednocześnie pozbyć się kart o wysokich nominałach. Trudność polega na tym, że trzeba zapamiętać wartości poszczególnych kart, a to nie jest łatwe. Karty często zmieniają swoje miejsce i już po chwili żadna z nich nie leży tam gdzie była na początku.
Na koniec każdej rundy, gracz musi odkryć swoje cztery karty i zsumować ich wartości. Suma zostaje zapisana w notesie jako punkty. Zwycięzcą gry zostaje osoba, która po określonej liczbie rund posiada najmniejszą sumę punktów.

Do gry nie jest wymagana znajomość języka obcego, a szybkie poznanie reguł gry umożliwi Ci dołączona polska instrukcja.

PUDEŁKO ZAWIERA:
66 kart
1 notes
instrukcja

Oto ostateczne wyzwanie! Wczoraj Doktor Klucznik wrócił do domu z corocznego spotkania doktorów magii i zauważył, że zablokował drzwi do swojego zamku przy pomocy magicznego zaklęcia. Niestety jednak zapomniał zaklęcia służącego do ich ponownego otwarcia. W odświeżeniu jego pamięci może pomóc tylko jedna rzecz – magiczny eliksir przywracania pamięci. Niestety, eliksir, którego mu potrzeba leży gdzieś w zamku. Jak więc Doktorowi uda się przejść poprzez zaczarowane wrota? Na szczęście znajduje on w swojej kieszeni woreczki z magicznymi kluczami. Czy one mu pomogą?
Z Twoją pomocą na pewno!


Do gry nie jest wymagana znajomość języka niemieckiego, a szybkie poznanie reguł gry umożliwi Ci dołączona polska instrukcja.

PUDEŁKO ZAWIERA:
1 Doktor Klucznik
60 magicznych kluczy w pięciu kolorach
5 magicznych woreczków
1 plansza
4 flaszki z eliksirem (w czterech kolorach)
13 kart komnat
20 kart eliksirów
1 instrukcja

Gracze kolejno zagrywają karty na stos znajdujący się na środku stołu. Zagrywane karty muszą być tego samego koloru lub tej samej wartości, co karta leżąca na wierzchu stosu. Karty akcji wpływają na rozgrywkę zmieniając kolejność graczy, nakazując jednemu z nich dobrać karty lub opuścić kolejkę. Celem gry jest wyłożenie wszystkich posiadanych kart.
Przy zagrywaniu kart należy pamiętać o następujących zasadach: zagrywana karta musi być tego samego koloru co karta na wierzchu stosu kart odrzuconych lub posiadać tę samą wartość.
Kiedy gracz będzie miał na ręku tylko jedną kartę, musi głośno zawołać „Taki”. Jeśli tego nie zrobi zanim następny z graczy zagra swoją kartę, musi za swoje zapominalstwo dobrać 4 karty z talii.

Gra kończy się, kiedy jeden z graczy zagra na stos swoją ostatnią kartę.


Do gry nie jest wymagana znajomość języka niemieckiego, a szybkie poznanie reguł gry umożliwi Ci dołączona polska instrukcja. Karty do gry nie zawierają żadnych napisów, a jedynie wartości liczbowe.

PUDEŁKO ZAWIERA:
112 kart
instrukcja

Przed każdym z graczy leży 7 kart miejsca. Podczas rozgrywki gracze umieszczają na każdej swojej karcie miejsca dokładnie jedną kartę zegara (nie wolno kłaść kilku kart zegara jedna na drugiej). Kolejność, w jakiej gracze zagrywają karty zegara na kartach miejsca nie jest ustalona. Przykładowo, pierwszą kartę zegara można umieścić pośrodku, drugą zupełnie po lewej stronie, a kolejną lekko na prawo itd. Zegary można umieszczać jedynie na własnych kartach miejsca, a nie kartach współgraczy.
Podczas zagrywania kart zegarów obowiązuje jedna zasada, której należy bezwzględnie przestrzegać: od strony lewej do prawej godzina musi być coraz późniejsza! Jednocześnie nie ma znaczenia ile godzin dzieli poszczególne zegary od siebie – najważniejsze żeby było coraz później. Tym samym, żaden z dwóch zegarów umieszczonych na własnych siedmiu kartach miejsca nie może wskazywać tej samej godziny.

Zwycięzcą zostaje gracz, który poprawnie zakryje zegarami wszystkie swoje karty miejsca (od lewej do prawej godziny będą coraz późniejsze), a ponadto nie będzie posiadał na ręce żadnej karty ducha. Innymi słowy: Duchy są złe!


Wesoła gra dla każdego przedszkolaka pozwalająca na szybką naukę godzin!

Do gry nie jest wymagana znajomość języka obcego, a szybkie poznanie reguł gry umożliwi Ci dołączona polska instrukcja.

PUDEŁKO ZAWIERA:
64 karty
instrukcja

Gra przeznaczona jest dla dwóch graczy. Każdy z nich dysponuje 14 kulami w odmiennym kolorze. Na początku gry kule spoczywają w zagłębieniach tworząc symetrycznie trzy rzędy na przeciwległych końcach planszy. Grę zaczyna zawsze gracz grający czarnymi kulami.
Gracze na przemian przemieszczają swoje kule. Przemieścić wolno 1,2 lub 3 własne kule (znajdujące się w jednej linii) do przodu, do tyłu lub na boki.
Celem gry jest wypchnięcie poza planszę 6 kul przeciwnika.
Zasady stanowią, że 2 własne kule mogą przepchnąć jedną, stykającą się z nimi w linii prostej kulę przeciwnika. Natomiast 3 własne kule mogą przepchnąć 1 lub 2 stykające i leżące w jednej linii kule przeciwnika. Kule możemy przepchnąć tylko wtedy, gdy za przepychaną kulą lub kulami jest wolne pole. Jeżeli kule znajdują się na skraju planszy mogą zostać wypchnięte poza nią.
Grając w Abalone pamiętaj:

Z tą grą nigdy nie będziesz sam!

O sukcesie gry świadczy jej sprzedaż – ponad 3 000 000 sprzedanych egzemplarzy! Na Międzynarodowym Festiwalu Gier w Cannes Abalone została uznana Grą Dziesięciolecia! MENSA zaś uznała ją za najlepszą grę umysłową 1990 roku.

PUDEŁKO ZAWIERA:
plansza do gry z przykryciem
28 kul (po 14: czarnych i białych)

Pozbawiona martyrologicznej aury opowieść o losach młodej węgierskiej Żydówki w latach drugiej wojny światowej. Autorka, Erzsébet Fuchs, rozpoczyna swoje wspomnienia w 1939 roku, kiedy to na Węgrzech obowiązywały już wszystkie antyżydowskie ustawy rasowe. Osiemnastoletnia dziewczyna przeżywa boleśnie upokorzenia dotykające Żydów; tragedię swojego ojca, szanowanego członka budapesztańskiej gminy żydowskiej, który po utracie fabryki popełnił samobójstwo; rozłąkę z bratem i macochą. Pozbawiona środków do życia i rodziny, przystaje do grupy zbiegłych na Węgry z niemieckich obozów francuskich jeńców wojennych, wśród których spotyka młodego lekarza, Henri Lanussé, swego przyszłego męża. Miłość daje jej odwagę i siłę, pozwala przetrwać koszmar tułaczki wojennej aż po szczęśliwy finał – wydostanie się z obozu uchodźców w Odessie i przybycie brytyjskim statkiem do Marsylii.

Blue de Meer ma 16 lat oraz nieprzeciętną wiedzę. Swoje oczytanie zawdzięcza ojcu, wykładowcy politologii. Gareth de Meer gardzi renomowanymi uczelniami; od śmierci żony prowadzi tryb życia współczesnych koczowników, przenosząc się z jednego małego college'u do drugiego. Każdą wolną chwilę wykorzystuje na dokształcanie córki. Mając na względzie jej dobro, decyduje się zaprzestać tułaczki i zapisuje Blue do prywatnego liceum. Dziewczyna dołącza do elitarnej grupki podopiecznych charyzmatycznej nauczycielki Hannah Schneider. Wspólny wyjazd na biwak kończy się tragedią. Blue znajduje Hannah powieszoną. Choć policja orzeka samobójstwo, dziewczyna wszczyna śledztwo...

Blue de Meer ma 16 lat oraz nieprzeciętną wiedzę. Swoje oczytanie zawdzięcza ojcu, wykładowcy politologii. Gareth de Meer gardzi renomowanymi uczelniami; od śmierci żony prowadzi tryb życia współczesnych koczowników, przenosząc się z jednego małego college'u do drugiego. Każdą wolną chwilę wykorzystuje na dokształcanie córki. Mając na względzie jej dobro, decyduje się zaprzestać tułaczki i zapisuje Blue do prywatnego liceum. Dziewczyna dołącza do elitarnej grupki podopiecznych charyzmatycznej nauczycielki Hannah Schneider. Wspólny wyjazd na biwak kończy się tragedią. Blue znajduje Hannah powieszoną. Choć policja orzeka samobójstwo, dziewczyna wszczyna śledztwo...

Bohaterka powieści, Nori Laetius, cierpi na amnezję: dzieciństwo jest dla niej białą plamą. Ale, jak przeczuwa, właśnie w zagadkowej przeszłości kryją się przyczyny jej nerwicy, wyobcowania, nieumiejętności bycia normalną kobietą i w konsekwencji nieudanego małżeństwa z Leonhardem. Ojciec Nori - tyle wie z napomknień rodziców, był nazistą, ona sama urodziła się w 1943 roku w niemieckim wówczas Kołobrzegu. Po wojnie matka, która rozeszła się z mężem, oddała ją do internatu i wyjechała do USA. Nori obarcza rodziców winą za swoje nieudane życie.

Latem 1981 roku - Polska ogarnięta jest falą strajków - Nori jedzie do Kołobrzegu, gdzie zakochuje się w niedoszłym pianiście i filozofie Adamie Łętowskim. Adam angażuje się po stronie Solidarności.

Akcja powieści, napisanej w formie fikcyjnej autobiografii, toczy się w Polsce okresu Solidarności i stanu wojennego, problematyka polska jest w tej książce wszechobecna.
Książka jest debiutem powieściowym Marielouise Janssen-Jurreit , znanej działaczki ruchu feministycznego, autorki klasycznego już dzieła Sexismus - Uber die Abtreibung der Frauenfrage (1976, Seksizm - O aborcji kwestii kobiecej). Prezentowana powieść znalazła się w lutym 2001 roku na pierwszym miejscu listy bestsellerów radiostacji SWR.

Ulice Monachium w Sylwestra 2000 roku. Pośród tłumu witającego nowe stulecie Eliza von Saarow, jedna z bohaterek powieści, wraca myślami do czasów młodości spędzonej na Pomorzu. Pozostawiła tam ruiny rodowej siedziby, groby przodków i wielką miłość swojego życia.
Druga z bohaterek, misjonarka Marianna von Saarow, umiera w Afryce zarażona AIDS. Od czasów wojny i tułaczki te dwie kobiety dzieli rodzinna tajemnica. Czy znajdą w sobie odwagę, aby u schyłku życia się z nią zmierzyć?

Komediantki, seryjni mordercy, artyści, seksoholiczki i imbecyle. Łączy ich prawie tyle samo, co dzieli. Nie ma na świecie zakątka, do którego nie pojadą, ani rzeczy, której nie zrobią, w poszukiwaniu mitycznego lepszego życia czy po prostu pierwszorzędnej historii. Mogłoby się zdawać, że dręczą ich zgryzoty natury egzystencjalnej, ale tak naprawdę pytania, które sobie zadają, są często dość praktyczne. Czy można umrzeć od poparzenia słonecznego? Dlaczego nikt w Iliadzie nie je ryb? Ile trwa wdrapanie się nago na kolumnę Nelsona? Czy lepiej wyrwać torebkę przed powaleniem ofiary na ziemię, czy na odwrót? Jak rozśmieszyć widownię za pomocą wykałaczki i napletka? I czy da się przeczytać wszystkie książki świata?

Wspomnienia prześladowanej przez SB działaczki Solidarności, która dręczona i szykanowana przez agentów najpierw straciła pracę, później rodzinę i dziecko, aż w końcu zmuszona została do opuszczenia kraju. Książka przedstawia przebieg życia, mieszkającej dziś w Australii Elżbiety Anny Szczepańskiej i opis najcięższych chwil, jakie przeżyła w komunistycznej Polsce. Autorka napisała tę książkę w celach terapeutycznych – aby zrozumieć i w końcu wybaczyć swoim prześladowcom.

Kontynuacja przygód jednego z bohaterów Iliady jest historią niezwykłej podróży, jaką odbył grecki heros, Odyseusz, wracając spod Troi do rodzinnej Itaki. Dziesięć lat tułaczki zarówno po mitycznych, jak i znanych nam współcześnie lądach i morzach, tworzą przed oczami Czytelników barwną mozaikę, z której wyłania się żywy obraz życia starożytnych Greków, ich obyczaje, wierzenia oraz kultura duchowa i materialna.

Pewnego dnia Gryźgo, łaciaty podwórkowy kundel, postanawia wyruszyć w świat. Łatwo powiedzieć w świat, ale gdzie to naprawdę jest ? tego Gryźgo nie wie. Choć przecież najważniejsze jest samo postanowienie i tego trzeba się trzymać, trzyma się więc jak rzep kudłatego ogona. W trakcie swej psiej tułaczki spotyka niezwykłe stworzenia: klacz Zalotną, dwugłowego smoka Amadeusza, dzięcioła Łukasza, muchę Tańczącą z szybami i kotkę Dachówkę. Czy nowi znajomi pomogą mu w poszukiwaniu świata? Nie mam pojęcia, ale wiem jedno: Drogi Czytelniku, podróże kształcą...

Wstrząsające wspomnienia Eugenii Ginzburg (1904 lub 1906-1977) z osiemnastu lat tułaczki po stalinowskich więzieniach i obozach pracy. Są to także jedne z nielicznych literackich świadectw obozowej rzeczywistości, widzianej oczami kobiety. Autorka - dziennikarka i pracownik naukowy uniwersytetu w Kazaniu, matka znanego prozaika Wasilija Aksionowa (1932-2009) - została aresztowana w otoczonym ponurą sławą roku 1937 pod pretekstem działalności kontrrewolucyjnej, a następnie jako „wróg ludu” – skazana na długoletni pobyt w obozach pracy na Kołymie. Zrehabilitowana „częściowo” w 1956 roku, powróciła do pracy zawodowej, niemało czasu poświęcając zajęciom literackim.
W Rosji lat 60. ubiegłego wieku wspomnienia Ginzburg były znane i doceniane jedynie z wydań w drugim obiegu. Wielki rozgłos książka zyskała po jednoczesnym ukazaniu się na Zachodzie w 1967 r. oryginalnego tekstu i włoskiego przekładu (tzw. „tom pierwszy”) – a w kilkanaście lat później kontynuacji wspomnień Ginzburg (1979, tzw. „tom drugi”). Wydania te stały się podstawą przekładów dzieła na liczne języki, a rosyjską autorkę uhonorowano prestiżową nagrodą francuskiego Pen Clubu. Oficjalne wydanie Stromej ściany w Rosji nastąpiło dopiero w roku 1988. Rok później moskiewski teatr „Sowriemiennik” przygotował adaptację sceniczną książki.
W Polsce tom pierwszy Stromej ściany ukazał się w 1990 roku nakładem wydawnictwa „Czytelnik”. Obecna edycja obejmuje pełny tekst dzieła.
Na podstawie książki powstał film pt. „Wichry Kołymy” (2009) w reżyserii Marleen Gorris, z Emily Watson w roli głównej. Śród wykonawców m. in. Agata Buzek, Maria Seweryn i Zbigniew Zamachowski.

Seria prezentuje najwybitniejsze utwory literatury powszechnej. Wybór, jakiego dokonaliśmy, przypomni najlepsze historie, najciekawszych bohaterów i wiersze, które weszły do kanonu czytelniczego.
Naszą serię wyróżniają nowoczesna szata graficzna i przyjazny format.
Jesteśmy przekonani, że lektura światowej klasyki stanie się teraz prawdziwą przyjemnością.

Dokładnie nie wiadomo, kim był Homer, grecki aojda z VIII wieku p.n.e., który zebrał pieśni swoich poprzedników, wędrownych pieśniarzy, i stworzył z nich dwa wiekopomne dzieła ? Iliadę i Odyseję.
Być może w ogóle nie istniał, a utwory są dziełem kilku pokoleń śpiewaków. Niewątpliwie oba eposy wywarły
ogromny wpływa na całą późniejszą kulturę i literaturę europejską, stając się wzorem dla następnych pokoleń twórców.
Odyseja opisuje dalsze losy jednego z bohaterów Iliady ? greckiego herosa Odyseusza, powracającego po zwycięskiej wojnie pod Troją do rodzinnej Itaki.
Dziesięć lat tułaczki po lądach i morzach układa się w barwną mozaikę przygód, z której wyłania się obraz życia starożytnych Greków, ich obyczaje, wierzenia oraz kultura duchowość i materialna.

XVI wiek
Hiszpańscy najeźdźcy pod wodzą Antonia Vargasa, owładnięci chciwością i żądzą krwi, napadają na spokojną indiańską wioskę. Mordują wszystkich mieszkańców, nie oszczędzają kobiet ani dzieci. Z życiem uchodzi jedynie młody wódz o imieniu Nocny Wędrowiec. Nie spocznie, dopóki nie dokona zemsty na zabójcach. Pomoże mu w tym niezwykły dar ? nieśmiertelność?

XXI wiek
Zemsta wreszcie się dopełni. Po wiekach tułaczki Nocny Wędrowiec jest bliski celu. Miliarder Richard Ponte, duchowy spadkobierca Antonia Vargasa, musi zginąć. Nocny Wędrowiec zdobywa zaufanie jego córki, nie ma skrupułów ani wątpliwości. Liczy się z tym, że skrzywdzi niewinną dziewczynę. Jednak przewrotny los wyznaczy mu zupełnie inną rolę?

Polskie groby na obczyźnie są ważnym składnikiem naszej narodowej pamięci. Pokazują przeszłość, często trudną i dramatyczną, a równocześnie odsłaniają losy poszczególnych osób i tych bardziej, i tych mniej znanych. Tam jest nasza historia. Wśród nekropolii, rozsianych poza granicami Ojczyzny, miejsce szczególne zajmuje, niedawno gruntownie odnowiona, polska kwatera katolickiego w Jerozolimie, na górze Syjon. Kwaterę tę, z uwagi na jej rozmiary i wyodrębnioną lokalizację, nieoficjalnie nazywano „cmentarzem polskim”. Spoczywa tu 86 osób zmarłych na przestrzeni przeszło 60 lat. W większości są to uchodźcy z czasów drugiej wojny światowej, żołnierze i członkowie ich rodzin, którym nie dane było powrócić z tułaczki do wolnej Ojczyzny. Jest wśród nich wiele postaci znaczących [...] Spoczywają [...] tu ludzie o życiorysach niepowszednich, patrioci. [...] Pierwszą cześć opracowania pomyślano jako, zwięzła z konieczności, opowieść o Polakach w Ziemi Świętej, od czasów średniowiecza po współczesność. [...] Zasadniczą częścią opracowania jest edycja tekstów inskrypcji nagrobnych.
Ze Wstępu