Kangoo.pl

Beskid Śląski jest najbardziej na zachód wysuniętym pasmem polskich Beskidów. Od zachodu ograniczony jest doliną Olzy, leżącą na tym odcinku już po stronie czeskiej. Od wschodu natomiast opada stromo do szerokiego obniżenia Kotliny Żywieckiej. Od sąsiednich grup górskich oddzielają go głębokie obniżenia: na południu Przełęcz Zwardońska i dolina Soły odcinają go od Beskidu Żywieckiego, na wschodzie szeroka Brama Wilkowicka i dolina Białej – od Beskidu Małego. Ku północy Beskid Śląski opada stromym, wysokim progiem ku łagodnie pofalowanej wyżynie Pogórza Śląskiego. W ten sposób ograniczona grupa górska tworzy dość zwarty masyw, w głąb którego wdzierają się trzy duże doliny, dzieląc go na odrębne pasma. Najbardziej na zachód, wzdłuż granicy polsko-czeskiej, ciągnie się Pasmo Stożka i Czantorii, wybitny grzbiet, przebiegający południkowo, ograniczony od wschodu głęboką doliną Wisły. Najwyższym szczytem jest Wielka Czantoria (995 m n.p.m.), wyraźnie zaznaczona w terenie, ku północy opadająca ponad 600-metrowym progiem. Na południe od niej grzbiet ciągnie się przez szerokie obniżenie przełęczy Beskidek (684 m n.p.m.), dalej wznosząc się stopniowo przez Soszów Wielki (885 m n.p.m.), Cieślar (920 m n.p.m.), aż po Wielki Stożek (978 m n.p.m.). Następnie wykręca szerokim łukiem ku wschodowi i na szczycie Kiczor (989 m n.p.m.) rozdziela się. Na południe stromo opada ku przełomowemu odcinkowi doliny Olzy, a ku wschodowi łagodnie obniża się na szerokie siodło przełęczy Kubalonka (761 m n.p.m.), która łączy Pasmo Czantorii i Stożka z Pasmem Wiślańskim. W stronę doliny Wisły pasmo nie wysyła wybitniejszych grzbietów, natomiast ciekawe są grzbiety odchodzące na zachód, już po stronie czeskiej. Warto jeszcze wspomnieć o leżących na północ od Wielkiej Czantorii niewielkich kulminacjach Tułu (621 m n.p.m.) i Jasieniowej (520 m n.p.m.), o zupełnie odmiennej budowie geologicznej – wśród piaskowców występują tu bowiem, niespotykane nigdzie indziej w takich ilościach, wapienie, nazywane wapieniami cieszyńskimi.

Beskid Żywiecki
Beskid Żywiecki jest najwyższą grupą górską polskich Beskidów, a jednocześnie trzecim co do wysokości masywem w całych Karpatach Zachodnich. Tutaj wznoszą się szczyty Babiej Góry i Pilska, które jako jedyne w Beskidach Zachodnich wyrastają ponad górną granicę lasu. Jest to pasmo bardzo zróżnicowane i rozległe, a odległość pomiędzy skrajnymi punktami jego obszaru przekracza 60 km. To jeden z najładniejszych regionów górskich w Polsce i jednocześnie idealny teren do odbywania wędrówek. Beskid Żywiecki rozciąga się pomiędzy Przełęczą Zwardońską (675 m n.p.m.) a doliną Skawy i jej dopływu Bystrzanki w okolicach Jordanowa. Niektórzy geografowie do tej grupy górskiej zaliczają także niskie grzbiety ciągnące się pomiędzy doliną Bystrzanki a Przełęczą Sieniawską (719 m n.p.m.). Jednak tereny te całkowicie odbiegają charakterem krajobrazu i wysokością od pasm położonych bardziej na zachodzie, nazywane są często Bramą Sieniawską lub Pogórzem Orawsko-Jordanowskim (rzeczywiście, ich krajobraz przypomina raczej pogórza niż Beskidy), dlatego nie opisujemy go w naszym przewodniku. Głębokie przełęcze dzielą Beskid Żywiecki na kilka mniejszych grup. Są to, kierując się od zachodu: Pasmo Wielkiej Raczy i Rycerzowej (nazywane popularnie Workiem Raczańskim), Grupa Pilska i Lipowskiej, Pasmo Jałowieckie, niewielki powierzchniowo, ale wybitny masyw Babiej Góry i najbardziej na wschód wysunięte Pasmo Polic (niekiedy te trzy ostatnie grupy nazywane są wspólną nazwą Pasma Babiogórskiego).

Beskid Mały
Beskid Mały, mimo iż położony blisko dużych aglomeracji miejskich, jest – z wyjątkiem grupy Magurki Wilkowickiej, wznoszącej się bezpośrednio nad Bielskiem-Białą – stosunkowo rzadko uczęszczany, chociaż to góry bardzo ciekawe. Beskid Mały stanowi dość zwartą, niewielką obszarowo grupę górską. Od zachodu, przez szerokie obniżenie Bramy Wilkowickiej i dolinę rzeki Białej, graniczy z Beskidem Śląskim. Na południu znajduje się Beskid Żywiecki, a na wschodzie, za głęboką doliną Skawy, Beskid Makowski. Na północ Beskid Mały opada ku łagodnie pofalowanemu terenowi Pogórza Śląskiego. W zachodniej części to przejście jest dość gwałtowne, na wschodzie zaś łagodniejsze. Są to dość niskie góry, nieprzekraczające 1000 m n.p.m. Zaliczamy do nich dwa pasma – przecięte doliną Soły Pasmo Magurki Wilkowickiej i Czupla oraz Pasmo Łamanej Skały. W turystyczne granice Beskidu Małego włączyć można także dwa niewielkie pasemka – Pasmo Pewelskie i Pasmo Żurawnicy, ze względów geologicznych zaliczane częściej do Beskidu Makowskiego.  Spis treści:Jak korzystać z przewodnika

Przygotowania do wycieczki

Wybór tras

Klasyfikacja trudności tras

O autorach

Górska odznaka Turystyczna PTTK

Spis treści

Nawigator

Turystyka w Beskidach
Letnia turystyka piesza
Szlaki piesze w Beskidach
Pogoda
Zagrożenia
Ubiór i ekwipunek
Buty i skarpety
Odzież
Plecak
Apteczka
Oświetlenie
Mapa, kompas i GPS
Mogą być pomocne
Żywność i napoje
Turystyka narciarska
Szlaki narciarskie
zagrożenia
Sprzęt narciarski
Narty turowe
Wiązania turowe
Buty
Foki
Harszle
Ski-stopery i ski-paski
Kijki
Przygotowanie i konserwacja sprzętu
Ubiór i ekwipunek
Plecak
Buty na zmianę
Odzież
Okulary przeciwsłoneczne i gogle
Krem z filtrem
Żywność i napoje
Narzędzia i części zapasowe
Elementy wędrówki na nartach turowych i śladowych
Poruszanie się na fokach
Wędrówka w terenie wyrównanym
Podchodzenie
Zjazdy
Poruszanie się w lesie
Poruszanie się w terenie otwartym
Turystyka rowerowa
Szlaki rowerowe
Rower
Konserwacja roweru
Ubiór i ekwipunek
Plecak i sakwy
Ubranie
Kask
Oświetlenie
Żywność i napoje
Narzędzia i części zapasowe
Elementy techniki jazdy

Beskid Śląski
Informacje krajoznawcze
Topografia terenu
Przyroda
Historia i Zabytki
Informacje praktyczne
Dojazd
Informacja turystyczna
Noclegi
Trasy
Trasa 1. Ustroń-Polana – Równica – Ustroń
Trasa 2. Zwardoń – Ochodzita – Pietraszonka
Trasa 3. Olszówka – Szyndzielnia – Olszówka
Trasa 4. Wisła Czarne – Barania Góra – Węgierska Górka
Trasa 5. Ustroń-Polana – Orłowa – Wisła-Malinka
Trasa 6. Ustroń-Polana – Czantoria – Wisła-Głębce
Trasa 7. Szczyrk – Skrzyczne – przeł. Salmopolska – Szczyrk

Beskid Żywiecki
Informacje krajoznawcze
Topografia terenu
Przyroda
Historia i zabytki
Informacje praktyczne
Dojazd
Noclegi
Stadniny koni
Trasy
Trasa 8. Zawoja – Babia Góra – Zawoja
Trasa 9. Sucha Beskidzka – Jałowiec – Zawoja
Trasa 10. Korbielów – Pilsko – Korbielów
Trasa 11. Rycerka Kolonia – Wielka Racza – Rycerka Kolonia
Trasa 12. Rajcza – Mładohora – Wielka Rycerzowa
Trasa 13. Rycerka Dolna – Przegibek – Soblówka
Trasa 14. Żabnica – Rysianka – Żabnica
Trasa 15. Zawoja – Polica – Osielec
Trasa konna. Korbielów – Mędralowa – Zawoja
Trasa rowerowa. Przełęcz Sieniawska – Orawka – Jordanów
Trasa samochodowa. Bielsko-Biała – Cieszyn – Żywiec – Wadowice – Bielsko-Biała

Beskid Mały
Informacje krajoznawcze
Topografia terenu
Budowa geologiczna
Klimat
Przyroda
Ochrona przyrody
Historia
Zabytki
Informacje praktyczne
Dojazd
Informacja turystyczna
Noclegi
Trasy
Trasa 16. Straconka – Magurka – Straconka
Trasa 17. Ponikiew – Leksowiec – Czartak
Trasa 18. Łodygowice – Magurka – Mikuszowice Krakowskie
Trasa 19. Kocierz Górny – Łamana Skała – Kocierz Górny
Trasa 20. Porąbka – Żar – Międzybrodzie Żywieckie

Miejscowości regionu
Atlas Beskidu Śląskiego, Beskidu Żywieckiego i Beskidu Małego 1:75 000
Indeks wybranych nazw geograficznych

Pieniny i Magura Spiska
Pieniny i Magura Spiska stanowią bardzo zróżnicowany obszar przy granicy polsko-słowackiej. Większość Pienin znajduje się po stronie polskiej, w przeciwieństwie do Magury Spiskiej – jedynie niewielki jej skrawek leży w granicach Polski. Pieniny stanowią centralną część tzw. Pienińskiego Pasa Skałkowego ciągnącego się na przestrzeni kilkuset kilometrów od okolic Bratysławy po Ruś Zakarpacką i rozdzielającego Karpaty Zewnętrzne od Karpat Centralnych. Jako granice Pienin można przyjąć na północy dolinę Grajcarka oraz Dunajec od Krościenka do Szczawnicy, oddzielające je od Beskidu Sądeckiego. Na odcinku od Krościenka po przełęcz Snozkę Pieniny od Gorców oddziela dolina Krośnicy. Dalej na zachód granicę stanowi Jezioro Czorsztyńskie. Zachodnią granicę Pienin wyznacza rzeka Białka, oddzielająca je od Kotliny Nowotarskiej. Pieniny od południa graniczą z Magurą Spiską, przedzielone dolinami Trybskiej Rzeki oraz Łapszanki i Niedziczanki i niewielkim obniżeniem Przełęczy Trybskiej. Polska część Magury Spiskiej to niewielki fragment całkiem sporego pasma górskiego, ciągnącego się między Pieninami a Tatrami. Północną granicę stanowi opisana wcześniej południowa granica Pienin, natomiast zachodnią − dolina Białki. Od południa opisywany teren wytycza granica polsko-słowacka. Pieniny dzielą się na trzy części: na wschodzie znajdują się Małe Pieniny, w centralnej części Pieniny właściwe, a zachodni kraniec stanowią Pieniny Spiskie. Beskid Sądecki
Beskid Sądecki położony jest pomiędzy doliną Dunajca na zachodzie a oddzielającymi go od Beskidu Niskiego na wschodzie Przełęczą Tylicką (683 m n.p.m.) oraz dolinami Mochnaczki i Kamienicy Nawojowskiej. Przełomowa dolina Popradu dzieli Beskid Sądecki na dwie, mniej więcej równe części – położone na zachodzie Pasmo Radziejowej i wysunięte bardziej na wschód Pasmo Jaworzyny Krynickiej. Na południowym wschodzie, pomiędzy dolinami Popradu i Muszynki, leży niewielkie pasemko Gór Leluchowskich, zaliczane czasami do ciągnących się po słowackiej stronie Gór Czerchowskich (Čergov).  Spis treści:Jak korzystać z przewodnika

Przygotowania do wycieczki

Wybór tras

Klasyfikacja trudności tras

O autorach

Górska odznaka Turystyczna PTTK

Spis treści

Nawigator

Turystyka piesza w Beskidach
Letnia turystyka piesza
Szlaki piesze w Beskidach
Pogoda
Zagrożenia
Ubiór i ekwipunek
Buty i skarpety
Odzież
Plecak
Apteczka
Oświetlenie
Mapa, kompas i GPS
Mogą być pomocne
Żywność i napoje
Turystyka narciarska
Szlaki narciarskie
Zagrożenia
Sprzęt narciarski
Narty turowe
Wiązania turowe
Buty
Foki
Harszle
Ski-stopery i ski-paski
Kijki
Przygotowanie i konserwacja sprzętu
Ubiór i ekwipunek
Plecak
Buty na zmianę
Odzież
Okulary przeciwsłoneczne i gogle
Krem z filtrem
Żywność i napoje
Narzędzia i części zapasowe
Elementy wędrówki na nartach turowych i śladowych
Poruszanie się na fokach
Wędrówka w terenie wyrównanym
Podchodzenie
Zjazdy
Poruszanie się w lesie
Poruszanie się w terenie otwartym
Turystyka rowerowa
Szlaki rowerowe
Rower
Konserwacja roweru
Ubiór i ekwipunek
Plecak i sakwy
Ubranie
Kask
Oświetlenie
Żywność i napoje
Narzędzia i części zapasowe
Elementy techniki jazdy

Pieniny. Magura Spiska
Informacje krajoznawcze
Topografia terenu
Budowa geologiczna
Klimat
Przyroda
Ochrona przyrody
Historia
Zabytki
Informacje praktyczne
Dojazd
Informacja turystyczna
Noclegi
Stadniny koni
Trasy
Trasa 1. Szczawnica – dolina Dunajca – Czerwony Klasztor
Trasa 2. Szczawnica – Sokolica – Krościenko
Trasa 3. Jaworki – Wysoka – Jaworki
Trasa 4. Jaworki – Wysoka – Szczawnica
Trasa 5. Przełęcz Snozka – Macelak – Sromowce Niżne
Trasa 6. Niedzica – Żar – Łapsze Wyżne
Trasa 7. Krościenko – Trzy Korony – Krościenko
Trasa 8. Kacwin – Kuraszowski Wierch – Łapsze Wyżne
Trasa 9. Łapsze Niżne – Przełęcz nad Łapszanką – Trybsz
Trasa samochodowa. Krościenko – Czorsztyn – Niedzica – Frydman

Beskid Sądecki
Informacje krajoznawcze
Topografia terenu
Przyroda
Historia i zabytki sztuki
Informacje praktyczne
Dojazd
Informacja turystyczna
Noclegi
Stadniny koni
Trasy
Trasa 10 Powroźnik – Góra Parkowa – Krynica
Trasa 11. Leluchów – Dubne – Zimne – Muszyna
Trasa 12. Jaworki – Obidza – Jaworki
Trasa 13. Krościenko – Przehyba – Szczawnica
Trasa 14. Łącko – Dzwonkówka – Szczawnica
Trasa 15. Piwniczna – Niemcowa – Eliaszówka – Piwniczna
Trasa 16. Rytro – Cyrla – Hala Łabowska
Trasa 17. Żegiestów – Pusta Wielka – Żegiestów
Trasa 18. Krynica – Jaworzyna Krynicka – Krynica
Trasa 19. Rytro – Radziejowa – Rytro
Trasa 20. Wierchomla – Runek – Hala Łabowska – Łomnica
Trasa konna. Tylicz – Wierchomla – Piwniczna – Jaworki
Trasa rowerowa. Rytro – przełęcz Żłobki – Przehyba – Szczawnica
Trasa samochodowa. Nowy Sącz – Piwniczna – Krynica – Nowy Sącz

Miejscowości regionu
Atlas Pienin, Beskidu Sądeckiego i Magury Spiskiej 1:75 000
Indeks wybranych nazw geograficznych

Podczas opracowywania niniejszej publikacji przyświecała nam myśl stworzenia książki przede wszystkim praktycznej – niewielkiej objętościowo, której turysta wędrujący po górach nie zawaha się włożyć do plecaka i używać na trasie, a jednocześnie pomocnej przy planowaniu wycieczek i dostarczającej podstawowych informacji o opisywanych masywach. Stąd specyficzna forma i układ naszego przewodnika. Otwierają go krótkie poradniki turysty pieszego, narciarskiego i rowerowego – kompendium podstawowej wiedzy dotyczącej ekwipunku i sposobów bezpiecznego poruszania się w terenie, właściwych dla tego typu aktywności. Charakterystyki tras zawierają przede wszystkim informacje istotne dla przebiegu wędrówki – opisy mijanych miejsc (miejscowości, szczytów, polan itp. – dla każdego z nich podano m.in. wysokość n.p.m. oraz współrzędne GPS), czasy przejść poszczególnych etapów itp.; zwracamy też uwagę na położone przy szlaku (lub widoczne z niego) atrakcje przyrodnicze i kulturowe. Część z tych informacji wizualizują ikony. Tekst zasadniczy uzupełniają wskazówki dla turystów-narciarzy i ramki z ciekawostkami krajoznawczymi. Na marginesach zamieszczono szczególnie ważne uwagi i wskazówki praktyczne. Integralną częścią opisu każdej trasy jest jej poglądowa mapka i profil wysokościowy. Profile narysowane są z dużym przewyższeniem – oś wysokości jest rozciągnięta w stosunku do poziomej osi odległości. Dzięki temu profile są bardziej wyraziste – należy jednak pamiętać, że nie oddają one faktycznych nachyleń stoków – na ogół w rzeczywistości teren jest dużo łagodniejszy. Na następnych stronach Czytelnik znajdzie szczegółowe wyjaśnienie wszystkich elementów profilu i opisu trasy. Przebiegi tras i szlaków, oraz położenie większości zobrazowanych na mapach obiektów zostały opracowane lub zweryfikowane na podstawie zebranych w terenie danych GPS.  Spis treści:Jak korzystać z przewodnika

Przygotowania do wycieczki

Wybór trasy

Klasyfikacja trudności tras

O autorach

Górska odznaka Turystyczna PTTK

Nawigator

Turystyka w Beskidach
Letnia turystyka piesza
Szlaki piesze w Beskidach
Pogoda
Zagrożenia
Ubiór i ekwipunek
Buty i skarpety
Odzież
Plecak
Apteczka
Oświetlenie
Mapa, kompas i GPS
Mogą być pomocne
Żywność i napoje
Turystyka narciarska
Szlaki narciarskie
Zagrożenia
Sprzęt narciarski
Narty turowe
Wiązania turowe
Buty
Foki
Harszle
Ski-stopery i ski-paski
Kijki
Przygotowanie i konserwacja sprzętu
Ubiór i ekwipunek
Plecak
Buty na zmianę
Odzież
Okulary przeciwsłoneczne i gogle
Krem z filtrem
Żywność i napoje
Narzędzia i części zapasowe
Elementy wędrówki na nartach turowych i śladowych
Poruszanie się na fokach
Wędrówka w terenie wyrównanym
Podchodzenie
Zjazdy
Poruszanie się w lesie
Poruszanie się w terenie otwartym
Turystyka rowerowa
Szlaki rowerowe
Rower
Konserwacja roweru
Ubiór i ekwipunek
Plecak i sakwy
Ubranie
Kask
Oświetlenie
Żywność i napoje
Narzędzia i części zapasowe
Elementy techniki jazdy


Gorce
Informacje krajoznawcze
Informacje praktyczne
Trasy
Trasa 1. Ochotnica Górna – Borsuczyny – Ochotnica Górna
Trasa 2. Nowy Targ – Turbacz – Nowy Targ
Trasa 3. Łopuszna – Kiczora – Turbacz – Łopuszna
Trasa 4. Ochotnica Dolna – Gorc – Ochotnica Dolna
Trasa 5. Rzeki – Gorc – Turbacz – Rzeki

Pieniny
Informacje krajoznawcze
Informacje praktyczne
Trasy
Trasa 6. Jaworki – Wysoka – Jaworki
Trasa 7. Krościenko – Trzy Korony – Krościenko

Beskid Sądecki
Informacje krajoznawcze
Informacje praktyczne
Trasy
Trasa 8. Jaworki – Obidza – Jaworki
Trasa 9. Piwniczna – Niemcowa – Eliaszówka – Piwniczna
Trasa 10. Żegiestów – Pusta Wielka – Żegiestów
Trasa 11. Krynica – Jaworzyna Krynicka – Krynica
Trasa 12. Rytro – Radziejowa – Rytro

Beskid Śląski
Informacje krajoznawcze
Informacje praktyczne
Trasy
Trasa 13. Olszówka Górna – Szyndzielnia – Olszówka Dolna
Trasa 14. Szczyrk – Skrzyczne – przeł. Salmopolska – Szczyrk

Beskid Żywiecki
Informacje krajoznawcze
Informacje praktyczne
Trasy
Trasa 15. Zawoja – Babia Góra – Zawoja
Trasa 16. Korbielów – Pilsko – Korbielów
Trasa 17. Rycerka Kolonia – Wielka Racza – Rycerka Kolonia
Trasa 18. Żabnica – Rysianka – Żabnica

Bieszczady
Informacje krajoznawcze
Informacje praktyczne
Trasy
Trasa 19. Kalnica – Smerek – Kalnica
Trasa 20. Wetlina – Połonina Wetlińska – Wetlina
Trasa 21. Ustrzyki Górne – Połonina Caryńska – Ustrzyki Górne
Trasa 22. Ustrzyki Górne – Tarnica – Ustrzyki Górne
Trasa 23. Wołosate – Halicz – Wołosate
Trasa 24. Wetlina – Kremenaros – Wetlina

Indeks wybranych nazw geograficznych

Bieszczady to jeden z najbardziej poruszających wyobraźnię, "legendarnych" regionów Polski.

To zarówno wspaniała przyroda, chroniona w Międzynarodowym Rezerwacie Biosfery UNESCO "Karpaty Wschodnie", jak i obszar niezmiernie ciekawy historycznie, w którym od wieków przenikały się kultury górali ruskich – Bojków i Łemków, Polaków, Żydów, Niemców, Ukraińców, Słowaków i in. Dla turystów góry te stanowią swoistą "przestrzeń wolności" ale i wymagającą szkołę przetrwania.

Przewodnik Bieszczady. Solina, połoniny, cerkwie to książka dla aktywnych. Przedstawiono w niej trasy piesze i rowerowe oprowadzające zarówno po najpiękniejszych zakątkach górskiego interioru, jak i po równie ciekawych, a często niedocenianych pogórzach. Czytelnik znajdzie w niej opisy najważniejszych z turystycznego punktu widzenia miejscowości, informacje praktyczne, ciekawostki krajoznawcze oraz dokładne mapy. Całość zilustrowano niebanalnymi zdjęciami. A zatem pakujmy plecak, zabierajmy dobre buty lub rower i ruszajmy na szlak!

Bieszczady to wyjątkowy pod każdym względem region naszego kraju. Działają jak magnes, przyciągając ludzi z różnych środowisk, o różnym wykształceniu, z których niektórzy na zawsze wiążą z nimi swoje życie, nawet po – w zamierzeniu – jednodniowym pobycie. Ale trzeba pamiętać, że są również bardzo wymagające. Surowy klimat i pierwotna przyroda stawiają wysokie wymagania przybyszom. Bieszczady stanowią niezłą szkołę przetrwania dla wszystkich chcących poznać je lepiej. Można podróżować wiele kilometrów pieszo, na koniu, rowerze lub kajakiem, nie napotykając ludzkich siedzib, stając oko w oko z dzikimi zwierzętami, zmagając się z kaprysami zmiennej pogody i trudnym, mylnym terenem. Znajomość topografii, podstawowych zasad współżycia z przyrodą oraz szlaków turystycznych na pewno ułatwią poznanie tych pięknych gór. Region Bieszczadów z Międzynarodowym Rezerwatem Biosfery “Karpaty Wschodnie" – pierwszym trójstronnym, transgranicznym rezerwatem UNESCO na świecie – wyróżnia się niezwykłą różnorodnością przyrodniczo-kulturową. Słabo zaludniony i stosunkowo nienaruszony przez człowieka Rezerwat Biosfery zyskał miano “królestwa przyrody". Region porastają największe w Europie kompleksy naturalnych, dolnoreglowych lasów bukowych i zespoły łąkowe zwane połoninami, tak charakterystyczne dla krajobrazu Karpat Wschodnich. Spotyka się tu liczne endemity wschodniokarpackie oraz gatunki flory zagrożone wyginięciem w pozostałej części Europy. Rezerwat stanowi schronienie dla dużych drapieżników, jak niedźwiedź brunatny, wilk i ryś; ma tu też swoją ostoję orzeł przedni, jeleń europejski, a także reintrodukowane gatunki – żubr, koń huculski i bóbr.

Osobliwości środowiska przyrodniczego łączą się tu z bogactwem kultury i tradycji. Od stuleci region ten był miejscem stykania się i przenikania różnych kultur, narodów i grup etnicznych – Łemków, Bojków, Niemców, Żydów, Polaków, Słowaków, Ukraińców i in. Dziś jego wyjątkowy klimat tworzy piękna, drewniana architektura świecka i sakralna, tradycje rolnicze i pasterskie oraz wspaniałe środowisko naturalne. W tym małym zakątku Europy Środkowo-Wschodniej przyroda i historia łączą ze sobą "ponad granicami" trzy sąsiednie kraje.